جنگ نفتی برای تغییر اقلیم

جنگ نفتی برای تغییر اقلیم

به‌گزارش فوربس، رهبران ۷۰ کشور دنیا در روز ۱۲ دسامبر سال گذشته در نشست مجازی آب و هوا به میزبانی سازمان ملل متحد شرکت کردند. آنتونی گوترش، دبیر کل سازمان ملل در سخنرانی خود اعلام کرد: دنیای ما در آستانه یک بحران هولناک قرار دارد. اگر اقدامات مناسبی برای مقابله با افزایش ۳ درجه سانتی گرادی دمای کره زمین تا پایان قرن کنونی انجام نشود، همه مناطق دنیا با وضعیت اضطراری آب و هوایی روبرو خواهند شد.

او گفته بود که  میزان سرمایه‌گذاری دولت‌های عضو گروه ۲۰ در بخش تولید و مصرف سوخت‌های فسیلی ۵۰ درصد بیشتر از تعهدات آنان در بخش انرژی‌های با کربن اندک است. این شرایط غیرقابل قبول است. 

 آیا کسی می‌تواند رویارویی دنیای ما با شرایط اضطراری آب و هوایی را انکار کند؟  اما دولت‌های تولید کننده نفت و گاز خاورمیانه فاصله زیادی با دولت‌های غربی در این زمینه دارند. این کشورهای تولید کننده هیدروکربن‌ها با دو بحران سقوط قیمت نفت و گاز به عنوان مهم‌ترین منبع درآمدی و تاثیر سیاست‌های قرنطینه بر فعالیت‌های اقتصاد داخلی خود روبرو هستند. این کشورها همچنان بعد توسعه منابع نفت و گاز اتکا دارند.

تداوم رشد تولید نفت و گاز در خاورمیانه 

وزیر انرژی عربستان سعودی در روز ۲۷ دسامبر اعلام کردکه ۴ میدان جدید نفت و گاز در این کشور کشف شده است. بخشی از منابع کشف شده، ذخایر غیر متعارف است.

این میادین کشف شده بخشی از برنامه ریاض برای افزایش ظرفیت تولید نفت از ۱۲ میلیون بشکه کنونی به ۱۳ میلیون بشکه و رشد تولید گاز جهت صادرات و تامین سوخت نیروگاه‌های این کشور است.

سلطان الجابر، مدیرعامل شرکت ادنوک امارات متحده عربی، از شرکت‌های ملی نفت خاورمیانه هم معتقد است که تداوم توسعه میادین نفت و گاز، مهم‌ترین اولویت شرکت در چند دهه آینده است. در سال ۲۰۱۹ میلادی، حکومت ابوظبی برنامه پنج ساله سرمایه‌گذاری خود در جهت افزایش ظرفیت تولید نفت و گاز شیخ نشین را به ارزش ۱۲۲ میلیارد دلار تصویب کرد.

اماراتی‌ها نیز در سال‌های اخیر چند میدان نفت و گاز کشف کرده‌‌اند و تعدادی از بلوک‌های اکتشافی خود را به پیمانکاران بین‌المللی واگذار کرده‌اند. این شیخ نشین در نظر دارد تا ظرفیت تولید نفت خود را از ۴ میلیون بشکه‌ای کنونی به ۵ میلیون بشکه افزایش دهد.

غرب در مسیر کاهش وابستگی

در سال ۲۰۲۱ میلادی، نشست سیاست‌گذاری آب و هوا به میزبانی شهر گلاسکو و کشور انگلستان برگزار می‌شود. بوریس جانسون، نخست وزیر انگلستان خواهان پایانی رادیکال بر مصرف سوخت‌های فسیلی شده است. رهبران لندن اعلام کرده‌اند از سال ۲۰۳۵ میلادی، عرضه خودروهای بنزینی و گازوئیلی در این کشور ممنوع خواهد شد.

میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در این کشور در سال ۲۰۳۰ میلادی نسبت به سال ۱۹۹۰ میلادی ۶۸ درصد کمتر خواهد بود. جانسون خواهان پایان یافتن هرچه سریع تر تامین مالی پروژه‌های نفت و گاز شده است.

بوریس جانسون، خواهان تبدیل کشورش به عربستان سعودی در تولید انرژی بادی نیز شده است. وی بارها از سرعت بخشیدن به تبدیل کشور انگلستان به کشوری دوستدار محیط زیست سخن گفته است. سیاست گذاران غربی معتقدند همه‌گیری ویروس کرونا فرصتی برای انقلاب در انرژی‌های سبز خواهد بود.

از سوی دیگر، با پیروزی جو بایدن در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده، تحقق دنیای بدون انتشار کربن در سال ۲۰۵۰ میلادی عملی‌تر به نظر می‌رسد. در حالی‌که کارشناسان و نخبگان کشورهای غربی از پیامدهای فاجعه آمیز تداوم انتشار گازهای گلخانه‌ای سخن می‌گویند، در سایر مناطق دنیا همچنان در مسیر توسعه میادین نفت و گاز تلاش می‌شود.

هیدروکربن‌ها ۸۵ درصد انرژی مصرفی دنیا را تشکیل می‌دهند و سهم فناوری‌های انرژی تجدیدپذیر نظیر بادی، خورشیدی، باتری‌ها و سوخت‌های زیستی ۵ درصد است. آیا این منابع پاک می‌توانند انرژی مورد نیاز دنیا را تامین کنند؟ 

نیاز دنیا به نفت و گاز

در سایه سقوط چشمگیر تقاضای جهانی نفت و گاز به دلیل همه‌گیری ویروس کرونا، شاهد رشد انرژی‌های تجدیدپذیر هستیم. تقاضای نفت، شکاف گسترده‌ای با ظرفیت تولید دارد. موسسه مشاوره انرژی وود مکنزی اعلام کرده میادین کنونی توسعه یافته و در حال تولید نفت و گاز در سال ۲۰۴۰ میلادی تنها نیمی از تقاضای جهان را تامین خواهد کرد. لذا تامین انرژی دنیا به سرمایه‌گذاری‌های جدید نیاز دارد.

با سقوط سرمایه‌گذاری در صنعت نفت و گاز، کارشناسان معتقدند در صورت عدم رشد ۲۵ درصدی نرخ سرمایه‌گذاری در این حوزه‌ها در سه سال آینده، ما با یک شوک تاریخی عرضه رو به رو خواهیم شد. با تداوم شرایط کنونی، بحران عرضه و نوسانات قیمت در دنیای پساکرونا و دوره بهبود شاخص‌های اقتصادی در راه است.

دسترسی به سوخت‌های فسیلی، زمینه رشد اقتصادی در سال‌های آینده را فراهم می‌کند. از دوره انقلاب صنعتی در قرن‌های هجدهم و نوزدهم میلادی همه قدرت‌های دنیا از سوخت‌های فسیلی برای توسعه خود استفاده کرده‌اند.

حتی اگر کشورهای غربی بتوانند با بهره‌گیری از انرژی‌های پاک به سوی آینده گام بردارند، اما سایر نقاط دنیا همچنان به نفت و گاز نیاز خواهند داشت. در این میان خاورمیانه آخرین منطقه‌ای است که تامین کننده نفت و گاز دنیا خواهد بود تا همه نگاه‌ها به این منطقه باشد.

/ پایان نوشتار

webmaster
atraoxinkaroon@gmail.com